„Quests benedids natels!“

Da Sibylle Pfiffner

„Pibii, pibii...“! Per la 100avla giada resuna il tun dal natel. Jau na poss betg pli vertir quest tun, gnanc da discurrer da la melodia dal natel. La damaun marvegl cumenza il stress, la saira tard chala el. „Quests benedids natels!“ Quantas giadas hai jau gia ditg questa frasa?
Jau less che jau n’avess mai scuvert el, il telefonin modern, gnervus e privlus. Dapi che quest patent miserabel m’accumpogna tras il di, datti savens malchapientschas. En la relaziun datti cumplicaziuns perquai ch’ins sto mintga giada declerar enavant ed enavos, tgi che ha scrit in messadi e cunzunt tge ch’el ha scrit. Sco quai ch’igl è, vegn mintga brev digitala interpretada a moda fallada dal partenari. Trais puncts a la fin d’ina frasa pli dubiusa signifitgescha per il partenari che l’amia haja afferas. Per la possessura dal telefonin, che sa leger tranter las lingias, vuli dir tut insatge auter. Uschia cumenzan las discussiuns nunnecessarias. Per mintga sms ston ins dar pled e fatg. Jau less far fin cun quest scenari.
Jau vom regularmain a spass a Lai/Lenzerheide. Jau avess gia pliras giadas prest tratg il telefonin en il lai. Ma mintga giada m’ha il curaschi bandunà. Tuttina – jau odiesch quest benedì natel! En cas d’urgenza è el in med da communicaziun adattà, en tut ils auters cas è el in factur che na chaschuna nagut auter che problems.
Pli baud scrivev’ins in a l’auter brevs, trametteva in a l’auter telegrams u sa legrava d’in telefon u l’auter. Ozendi vegn communitgà via sms. Ins vegn mess en in schema, sch’ins vul u betg. Perquai sun jau ma decidida da respunder ils messadis mo sch’i vegn propi da cor e sche jau hai tschaffen. Reproschas sco: “Ti na respundas mai“, ignoresch jau da princip. La melodia na disturba era betg mai sche jau n’hai nagin plaschair da discurrer, pia lasch jau simplamain scalinar quest benedì natel. E sco proxim pass sa tschenta il natel en il lai, perquai che jau sun uss unfisa da funcziunar sco ils auters. Jau cumenz pli gugent puspè a scriver brevs, in pau per provocar, ma era per dar in signal als collegas. Nua ans mainan noss meds da communicaziun? „Pibii, pibii“, il telefonin sfurmicla e gia arriva il proxim messadi. „Tgi ha scrit? Tge ha el scrit? Pertge ha el scrit?” Questas ed autras dumondas vegnan puspè nà da la stanza vischina. Il partenari è sceptic. La discussiun cumenza danovamain – senza senn. „Quests benedids natels!“